maskIn juni 2014 ben ik begonnen met de opleiding Trainer bij BGL. In een jaar tijd, vijf modules, hoop ik daar het trainers-vak onder de knie te krijgen. Inmiddels ben ik begonnen aan de derde module: ‘Kunstig verpakt’, over hoe je een training opbouwt en in elkaar zet.

Als slotopdracht van deze module moesten we een draaiboek maken voor een 1-daagse training. Gezien mijn achtergrond was het handig geweest om een onderwerp te nemen waar ik wat kennis en ervaring mee heb. Contentmanagement, schrijven voor het scherm, cross-mediaal werken, allemaal zaken waar ik uit de losse pols best een goede training omheen zou kunnen ontwerpen. Maar dat is makkelijk.

Op je bek gaan

In een opleiding wil ik vooral leren. En hoe leer je beter dan eens goed op je bek te gaan? Dus heb ik een onderwerp gezocht dat mijn interesse heeft, maar waar ik niet veel vanaf weet, wat complex is om te behandelen en wat ik moeilijk vind: Authenticiteit.  Iedereen die wel eens een zelfhulpboek heeft gelezen of een persoonlijke ontwikkelings-training heeft gevolgd heeft het gezien of gehoord: Je moet gewoon jezelf zijn, bij jezelf blijven, authentiek zijn. Maar hoe doe je dat? Iedereen past zich doorlopend aan. En dat moet ook, niemand is een eiland. Maar hoe blijf je nu toch jezelf, authentiek, in een wereld die doorlopende aanpassing vraagt? Daar gaat mijn training over.

Draaiboek

Gisteren, zaterdag 24 januari, moest ik het draaiboek opleveren aan de juf. En heb ik tot half twee ’s nachts door de boeken lopen snuffelen, werkvormen gezocht, gewikt, gewogen, geschreven en geschoven. En toen vond ik dat het klaar was.

Kan ik deze training nou ook echt gaan geven? Nee, daarvoor vind ik hem zelf nog niet goed genoeg. Maar ik hoop met de feedback van de docent, de opgedane ervaring en nog wat uitgebreider onderzoek de training zo te maken dat ik hem wél kan geven.

En dan moet ik het nog durven….

(Foto: Behind the Mask,  Yuliya Libkina, CC)